Ulotki składane od wyboru formatu do gotowego pliku

Ulotki składane do DL i na pół

Format otwarty oznacza rozmiar kartki przed składaniem, a zamknięty określa wymiar gotowej ulotki. A4 ma 210 × 297 mm. Po złożeniu na pół daje A5, czyli 148 × 210 mm w wymiarze nominalnym. A4 składane na trzy części prowadzi do formatu zbliżonego do DL, około 99 × 210 mm. Dokładny wymiar po zamknięciu i szerokości poszczególnych paneli ustala jednak szablon wykonawcy. Sama informacja „ulotka DL” nie wystarcza, bo może oznaczać również płaską kartkę tego formatu.

Przy składaniu w C jeden panel wchodzi do środka, więc zwykle jest węższy od pozostałych. Składanie w Z tworzy harmonijkę i najczęściej wykorzystuje panele jednakowej szerokości. Te konstrukcje inaczej prowadzą odbiorcę przez ofertę. W C okładka otwiera prezentację stopniowo, a harmonijka pozwala porównywać sąsiadujące fragmenty po rozłożeniu. Nie zamieniaj układów bez sprawdzenia projektu, nawet jeśli oba powstają z arkusza o takim samym rozmiarze.

Wybór zacznij od treści, którą odbiorca ma zobaczyć najpierw. Krótką ofertę i dane kontaktowe łatwiej uporządkować na złożeniu pojedynczym. Opis kilku usług może potrzebować dodatkowych paneli. Dokładne rozmiary opisuje poradnik wymiary ulotki.

Projekt ulotki składanej i makieta czytania

Projektuj osobno zewnętrzną i wewnętrzną stronę rozłożonej kartki. Nie układaj paneli automatycznie w kolejności czytania od lewej do prawej, ponieważ po zamknięciu ich położenie się zmienia. Zewnętrzna strona może zawierać okładkę, tył i skrzydełko chowane do środka. Rozmieszczenie zależy od kierunku otwierania. Najprostsza kontrola to papierowy model z zaznaczoną stroną tytułową i numerami paneli. Złóż go tak, jak ma działać gotowa ulotka, a potem porównaj z projektem.

Każdemu panelowi przydziel konkretne zadanie. Okładka przedstawia temat, środek wyjaśnia ofertę, a zakończenie wskazuje następny krok. Powtórz istotny kontakt w miejscu widocznym po zamknięciu, zamiast zmuszać odbiorcę do ponownego otwierania materiału. Zdjęcie przechodzące przez zgięcie może wyglądać dobrze, lecz twarzy, drobnego tekstu i kodu do zeskanowania lepiej nie przecinać linią łamania.

• Ustal stronę tytułową i kierunek otwierania przed składem tekstu.
• Zachowaj czytelną kolejność nagłówków po otwarciu każdego panelu.
• Odsuń ważne elementy od cięcia i zgięć zgodnie z makietą drukarni.
• Sprawdź składany wydruk w rzeczywistym rozmiarze, również od strony rewersu.

Makieta pomaga też ocenić ilość tekstu. Jeżeli wymaga bardzo drobnego pisma, rozważ większy format lub druk katalogów.

Papier na ulotki składane i znaczenie bigowania

Papier powlekany o gramaturze od 130 do 170 g/m² często sprawdza się w ulotkach ze zdjęciami. Jest stosunkowo lekki i pozwala wygodnie złożyć materiał. Wyższa gramatura daje inne odczucie w dłoni, ale zwiększa grubość zamkniętej ulotki oraz wymagania wobec składania. Nie oceniaj przydatności tylko po liczbie gramów. Liczą się także grubość podłoża, jego sprężystość, powleczenie i kierunek włókien.

Bigowanie to wykonanie rowka ułatwiającego zgięcie. Bywa potrzebne przy grubszym papierze, ciemnym zadruku na linii łamania albo powierzchni podatnej na pękanie. Nie ma jednej gramatury, od której zawsze trzeba bigować każdy papier. Decyzję uzgodnij z wykonawcą na podstawie materiału i technologii druku. Zgięcie prowadzone równolegle do włókien zwykle daje lepszy rezultat niż poprzeczne, dlatego układ na arkuszu warto omówić przed produkcją.

Folia matowa lub błyszcząca zmienia powierzchnię, lecz również wpływa na dalszą obróbkę. Poproś o potwierdzenie, że wybrany zestaw papieru, folii i bigowania dobrze znosi zamykanie. Przy ulotce służącej do dopisywania informacji pozostaw miejsce umożliwiające pisanie. Próbka pomaga sprawdzić zarówno dotyk, jak i zachowanie zwykłego długopisu.

Plik do druku ulotki i szacunek kosztu

PDF przygotuj w skali 1:1 na podstawie zaakceptowanej makiety paneli. Typowy spad wynosi 3 mm z każdej zewnętrznej strony kartki, ale pierwszeństwo mają wymagania drukarni. Przy A4 daje to obszar ze spadem 216 × 303 mm. Wewnętrzne linie składania nie są krawędziami cięcia, więc nie dodaje się do nich osobnych spadów. Ważny tekst zachowuje bezpieczny odstęp od zgięć, często od 3 do 5 mm lub więcej według projektu.

Zdjęcia powinny mieć około 300 dpi w docelowym rozmiarze. Kolory przygotuj zgodnie z wymaganym profilem CMYK, a czcionki osadź w PDF. Linii technicznych nie pozostawiaj jako widocznej części grafiki. Jeżeli drukarnia prosi o oznaczenie falców, zastosuj jej sposób opisu poza obszarem gotowej pracy. Podstawy opisuje poradnik jak przygotować plik do druku.

Do zapytania wpisz format otwarty i zamknięty, nakład, papier, druk obu stron oraz rodzaj składania. Dopisz bigowanie, folię, termin odbioru i sposób dostawy. W wycenie druku porównaj warianty przy jednakowej specyfikacji. Wynik to widełki szacunku z modelu kosztowego, nie oferta drukarni. Ostateczny koszt i wykonalność potwierdza wykonawca po ocenie pliku.

Pytania i odpowiedzi

Czy ulotka składana do DL ma zawsze równe panele?

Nie. Przy składaniu w C panel chowany do środka zwykle musi być węższy, aby materiał zamykał się bez wybrzuszenia. Harmonijka w Z najczęściej ma równe panele. Dokładne szerokości zależą od papieru i sposobu składania, dlatego projekt wykonaj według szablonu wybranej drukarni.

Czy każda ulotka składana wymaga bigowania?

Nie. Lżejsze papiery mogą być falcowane bez osobnego bigowania. Grubsze podłoża, folia i mocny zadruk na zgięciu zwiększają ryzyko pękania, więc mogą wymagać przygotowania rowka. O potrzebie bigowania decyduje wykonawca po uwzględnieniu papieru, druku oraz konstrukcji ulotki.