Jak przygotować plik do druku i sprawdzić gotowy PDF

Format netto spady i marginesy bezpieczne

Projekt rozpocznij w docelowym wymiarze po przycięciu, czyli formacie netto. Dla wizytówki może to być 90 × 50 mm albo 85 × 55 mm, a dla ulotki A5 148 × 210 mm. Pracuj w skali 1:1, chyba że specyfikacja konkretnego produktu przewiduje inaczej. Nie dopasowuj gotowego projektu do innego formatu przez przypadkowe skalowanie przy eksporcie. Zmienia ono także wielkość tekstu, marginesy i rozdzielczość obrazów.

Typowy spad 3 mm umieszcza się poza każdą krawędzią cięcia. Dla A5 pełny obszar grafiki wynosi wtedy 154 × 216 mm. Zdjęcie lub kolor dochodzący do brzegu musi wypełniać cały zapas. Ważne napisy i znaki pozostaw zwykle co najmniej 3 do 5 mm wewnątrz formatu, zgodnie z wymaganiami drukarni. Wyjaśnienie obu obszarów znajdziesz w poradniku spady drukarskie.

Przy ulotce składanej potrzebujesz także prawidłowych szerokości paneli i odstępu od linii łamania. Okładka książki wymaga szablonu uwzględniającego grzbiet, a etykieta o nietypowym kształcie może potrzebować osobnej ścieżki cięcia. Nie traktuj tych elementów jako dekoracji. Linie techniczne powinny być przygotowane i oznaczone tak, jak wymaga wykonawca, aby nie pojawiły się w gotowym druku.

Rozdzielczość 300 dpi i osadzanie czcionek

Zdjęcia w materiałach oglądanych z bliska zwykle przygotowuje się w rozdzielczości około 300 dpi przy rzeczywistym rozmiarze użycia. Liczy się jakość po umieszczeniu w projekcie. Mały obraz mocno powiększony może mieć zbyt mało szczegółów, nawet jeśli jego właściwości zawierają wartość 300 dpi. Sama zmiana tej liczby bez dodatkowych danych obrazu nie poprawia ostrości. Najlepszym rozwiązaniem jest wykorzystanie źródła o odpowiedniej wielkości.

Logo, tekst i proste znaki warto pozostawić wektorowe. Nie zamieniaj całej strony na zdjęcie tylko po to, aby uniknąć problemów z czcionkami. W PDF osadź potrzebne kroje, a po eksporcie sprawdź polskie znaki, grubość liter i łamanie wierszy. Zamianę tekstu na krzywe wykonuj wtedy, gdy wymaga tego drukarnia lub konkretny element technologiczny. Zachowaj przy tym własną wersję roboczą umożliwiającą korektę.

• Obejrzyj zdjęcia w docelowej wielkości i sprawdź ich rzeczywistą szczegółowość.
• Skontroluj drobne napisy, cienkie kreski oraz jasny tekst na ciemnym tle.
• Upewnij się, że w projekcie nie brakuje dołączonych obrazów.
• Sprawdź komplet czcionek i poprawność znaków po zapisaniu PDF.

Zrzut ekranu nie zastępuje pliku produkcyjnego. Nadaje się do pokazania układu, lecz może nie zachować jakości, wymiarów i informacji potrzebnych do druku.

CMYK profil koloru i poprawna czerń

Drukarnia określa oczekiwaną przestrzeń barwną i profil dopasowany do papieru oraz procesu produkcji. Często jest to CMYK, ale nie wybieraj dowolnego profilu tylko dlatego, że ma podobną nazwę. Konwersja zależy od warunków druku. Część intensywnych barw ekranowych nie ma bezpośredniego odpowiednika na papierze, więc projekt po zmianie przestrzeni może wyglądać spokojniej. Monitor bez odpowiednich warunków oceny nie stanowi wiążącego wzorca koloru.

Drobny czarny tekst zazwyczaj przygotowuje się wyłącznie z czarnej składowej K. Ogranicza to ryzyko kolorowych obwódek wynikających z niedokładnego pasowania. Duże czarne powierzchnie mogą wymagać innej receptury, ustalonej z drukarnią. Nie kopiuj przypadkowej mieszanki wszystkich składowych. Nadmierne pokrycie farbą może utrudniać produkcję, a dopuszczalny limit zależy od podłoża i technologii.

Sprawdź także ustawienia nadruku. Biały element z włączonym nadrukiem może zniknąć w produkcji mimo widoczności w zwykłym podglądzie. Lakier wybiórczy, folia metaliczna i wykrojnik wymagają osobnych oznaczeń technicznych, które nie powinny zostać zamienione na zwykłą grafikę CMYK. Przy ważnym kolorze zapytaj o odpowiednią próbę. Zwykły domowy wydruk pomaga ocenić układ, lecz nie potwierdza zgodności barw.

Eksport PDF i kontrola przed wysłaniem

Standard PDF/X i jego odmianę wybierz według specyfikacji drukarni. Nowszy wariant może zachowywać przezroczystości, a inny proces wymagać ich wcześniejszego przygotowania. Nie ma jednego ustawienia odpowiedniego dla każdej produkcji. Zachowaj spady, osadzone czcionki i właściwą jakość obrazów. Znaczniki cięcia dodaj tylko na życzenie wykonawcy, poza obszarem zapasu. Dokument zabezpieczony przed dostępem lub przetwarzaniem może utrudnić przygotowanie zlecenia.

Po eksporcie otwórz finalny plik i obejrzyj wszystkie strony. Sprawdź ich liczbę, kolejność, orientację, widoczne krawędzie oraz zgodność awersu z rewersem. W książce przejrzyj paginację i strony puste, a okładkę porównaj z aktualną makietą grzbietu. Nie przygotowuj samodzielnie rozkładu stron na arkuszu, jeżeli drukarnia prosi o pojedyncze strony w kolejności czytania.

Do pliku dołącz specyfikację z formatem, nakładem, papierem i wykończeniem. Nazwa wersji powinna jednoznacznie wskazywać dokument zaakceptowany do produkcji. Poprawka po zatwierdzeniu wymaga potwierdzenia, że wykonawca otrzymał właściwy plik. W wycenie druku sprawdzisz widełki szacunku kosztu, które nie są ofertą drukarni. Techniczną akceptację dokumentu oraz cenę ewentualnych poprawek ustal osobno.

Pytania i odpowiedzi

Czy każdy PDF nadaje się do druku?

Nie. PDF może mieć niewłaściwy format, brak spadów, niską jakość obrazów lub nieosadzone czcionki. Ważne są też profil koloru i ustawienia techniczne. Po zapisaniu sprawdź gotowy dokument według wymagań drukarni, zamiast zakładać poprawność na podstawie samego rozszerzenia pliku.

Czy 300 dpi gwarantuje ostre zdjęcie?

Nie. Rozdzielczość musi odnosić się do docelowej wielkości zdjęcia, a obraz źródłowy powinien zawierać rzeczywiste szczegóły. Zwiększenie zapisanej wartości dpi nie naprawia poruszenia ani małego pliku po powiększeniu. Przy wątpliwościach oceń fragment w rzeczywistej skali lub uzgodnij próbę z wykonawcą.